zondag, december 20, 2015

Twitterstormpje over blogbericht: wel/niet de boeken van Gerrit Komrij

Dit is echt het laatste bericht over de opbrengsten van de veiling bij Bubb Kuyper. Het is alleen dat ik zo kan genieten van nieuw gekochte boeken, dat ik er niet over uitgepraat raak. En ik was dus helemaal vergeten te melden dat er afgelopen september een soort twitterstormpje (of: briesje) ontstond naar aanleiding van mijn bericht over het stickertje van Gerrit Komrij in mijn boeken en de vraag of deze nu wel of niet als ex-libris van Komrij mocht doorgaan. Wie had het stickertje geplakt en wat was nu de garantie dat de boeken authentiek uit de bibliotheek van Komrij kwamen?

Perkamentus slingert trouw berichten van dit blog op Twitter maar stelde - omdat ik zowel De Slegte als Bubb Kuyper noemde - vervolgens aan beiden de vraag hoe het nu zat met die stickertjes. Dat leidde tot het volgende digitale gesprek dat ik voor de zekerheid ook nog even vereeuwig op mijn blog (leest u mee, KB?):





Al met al heeft een gesprek op social media in 26 minuten opgelost waar ik al een hele tijd vragen over had, en zelfs nog - hoe ouderwetsch - over had gemaild met veilinghuis Bubb Kuyper (maar nooit antwoord gekregen). Ik ben echter blij dat ik met een gerust hart kan zeggen dat mijn Dibdins daadwerkelijk uit de bibliotheek van Gerrit Komrij komen. Althans, tenminste één ervan.

Wat leren we hieruit? Dat het voor al mijn lezers verstandig is om Perkamentus te volgen op Twitter, want dan leer je nog eens wat. Dat lastige vragen tegenwoordig snel opgelost kunnen worden met behulp van social media. Dat er idioten zijn die een sticker in een boek een belangwekkend onderwerp vinden en daar langdurig hun hoofd over breken.  En dat het wellicht voor mij verstandig is om ook een twitteraccount onder mijn blognaam te nemen. Maar eerst nog even genieten van mijn nieuwe boeken...

dinsdag, december 01, 2015

Van Henk naar Sneuper, veel volume maar weinig opbrengst

Ik blijf nog een beetje hangen in de voorjaarsveiling van Bubb Kuyper, waar ik zoals ik eerder schreef met veel kunst en vliegwerk een Billy vol boeken over boeken vandaan haalde. Inmiddels is de najaarsveiling van Bubb ook alweer geweest, maar die heb ik om budgettaire redenen aan mij voorbij laten gaan. Gelukkig was er ook niet echt aanleiding om mij verder in de schulden te steken: het manuscript van Hersenschimmen gunde ik graag aan een ander.

Nee, ik was nog bezig om de aangekochte weelde te sorteren en voor de nieuwe kast 'boeken over boeken' een plekje te vinden. Interessant was dat ik achterin kleine briefjes vond waarop de vorige eigenaar - vermoedelijk Henk van Otterloo - had opgeschreven waar en wanneer hij de boeken had gekocht, en voor hoeveel.

Eigenlijk moet je dat soort dingen niet weten als je boeken op een veiling koopt. Aan de ene kant realiseer je je dat je echt voor weinig geld een stapel kostbare boeken op de kop hebt weten te tikken. Maar aan de andere kant besef je dat je eigen collectie boeken die je zo kostbaar vindt, op een dag door iemand juichend worden gekocht die er een bodemprijs voor heeft betaald... Niet veel later zou ik dat aan den lijve ondervinden.

Maar al deze kaartjes geven een aardig tijdsbeeld van de aanschaf van boeken door Henk van Otterloo en daarmee van de groei van zijn bibliotheek op dit punt. En natuurlijk van de plekken waar hij ze kocht: veel bij Oak Knoll Books, sommige bij Questor Rare Books in Londen (10 jaar geleden overgenomen door Oak Knoll trouwens), maar ook wel bij Nederlandse antiquariaten. Verschillende boeken komen met opdracht rechtstreeks van de auteurs (zoals de dames Rostenberg en Stern. En ook van de wisselkoersen - die heeft de koper ook meegenomen. De dollar deed soms 2, soms 3 gulden en ook het Engelse pond schommelde tussen de 3 en 5 gulden. Met name internationale aankopen konden daardoor best duur uitpakken.

Een paar voorbeelden. Het boek The library of Edmund Gosse werd op 30 mei 1998 gekocht voor f 175,-. Ik kocht het afgelopen mei in een lot van in totaal 7 boeken voor € 70, omgerekend zo'n f 155,-. Alleen al op dat boek is groot verlies geleden.

In een lot van 7 boeken van de hand van Andrew Lang, zat onder meer het prachtige Ballads of books. Dit boek kostte op 3 mei 1989 £ 43, oftewel f 154,58 (inclusief verzendkosten). Ik kocht het lot van 7 boeken voor het schamele bedrag van € 60, ruim f 130... Enzovoorts, enzovoorts: George Sims'The rare book game kostte 8 oktober 1985 f 101,05 en voor mij in een lot met 7 boeken in totaal € 50. Blackburns Rambles in books kostte op 29 april 1998 f 100,50 en voor mij in het eerdere genoemde lot van 7 boeken voor €70. Alleen al in dat lot zaten twee boeken die destijds zo'n f 275 kostten (€125).

Zo zie je maar weer: boeken zijn geen geweldige belegging als het om financiën gaat. Ik heb dat gemerkt omdat ik om deze aankoop te financieren, een deel van mijn bibliotheek via catawiki heb verkocht. Ik heb verschillende keren met verbijstering gekeken voor welke prijzen mijn zorgvuldig gezochte boeken weggingen. Voor die fooi had ik ze dan nog beter zelf kunnen houden... Dat is het nadeel van veilingen: je moet maar net geluk hebben dat een paar mensen die het boek graag willen hebben tegen elkaar op gaan bieden. Maar los van het financiële aspect, zijn boeken natuurlijk wel de ultieme belegging als het om levensvreugde gaat! En naast genieten van de inhoud kan ik enorm plezier hebben met het uitzoeken van de weg waarlangs de boeken uiteindelijk bij mij terecht zijn gekomen. Met behulp van de kleine briefjes van Henk van Otterloo is dat in dit geval in elk geval een stuk gemakkelijker geworden.